παναιγλήεις
παναιγλήεις, all-shining
πᾰν-αιγλήεις, εσσα, εν,
- all-shining, κῆπος AP 9.806.
παν·αιγλήεις, ήεσσα, ῆεν [ᾰν] tout à fait brillant, Anth. 9, 806.
Étym. π. αἴγλη.
παναιγλήεις, εσσα, εν, ganz glänzend, strahlend, κῆπος, Byz. anath. 33 (IX.806).
παναιγλήεις
πᾰν-αιγλήεις, εσσα, εν
- all-shining, Anth.