παράσπονδος

παράσπονδ-ος, ον, (σπονδή)

• contrary to a compact or treaty, ἐπιδρομή Th. 4.23; μηδὲν π. ποιεῖν, παθεῖν, X. HG 2.4.30, Ages. 3.5; π. τι προστάττειν Isoc. 14.45; τοῦ θηριώδους καὶ π. βίου bound by no compacts, Athenio 1.4. Adv. -δως App. BC 5.80.
• • • 2 of persons, breaker of treaties, forsworn, Lys. 12.74, J. AJ 10.8.2, Heraclit. Incred. 15.

παράσπονδος, das Bündnis, den Vertrag verletzend, bundbrüchig, treulos ; ἐπιδρομή, Thuc. 4.22 ; μηδὲν παράσπονδον ποιοῦντες, Xen. Hell. 2.4.29 ; παρασπόνδους τινὰς ἔχειν, Lys. 12.74 ; καὶ παράνομος, Pol. 1.70.5 ; a.Sp.

παράσπονδος παρά-σπονδος, ον,

• contrary to a treaty, Thuc., Xen.