παρασταδόν
παρασταδόν, at one’s side
παραστᾰδόν, Adv.
- standing beside, at oneʼs side, Il. 15.22, Od. 10.173, Thgn. 473, A. Ch. 991; π. ἐγγύς Theoc. 25.103.
παρα·σταδόν [στᾰ] adv. en se tenant auprès, Il. 15, 22 ; Od. 10, 173, 547 ; Thgn. 473 ; Eschl. Ch. 983 ; ou παρασταδὸν ἐγγύς, Thcr. Idyl. 25, 103, m. sign.
Étym. π. ἵστημι, -δον.
παρασταδόν, hinzutretend, Il. 15.22, Od. 10.172 u. öfter ; Aesch. Ch. 977 ; παρ. ἐγγύς vrbdt Theocr. 25.103.
παρασταδόν
[παρα- 2 + στα-, ἵστημι.]
Standing by Il. 15.22 : Od. 10.173 = 547= Od. 12.207.
παρασταδόν : adv., standing by, going up to. (Od.)
παρασταδόν
- at oneʼs side, Hom., Theogn.