παραστατέω
παραστατέω, to stand by
παρα-στᾰτέω,
- stand by or near, abs., A. Ag. 877; φόβος ἀνθʼ ὕπνου π. ib. 14; πέλας τινὶ π. Id. Th. 669, cf. S. OT 400, E. Ph. 160.
- 2 stand by, i.e. support, succour, c. dat., S. El. 917, Ar. Th. 370 (lyr.), etc.; ἐν γόοις π. [τινι] A. Ag. 1079 (lyr.).
παρα·στατέω-ῶ [τᾰ]
1 se tenir auprès de, dat. Eschl. Sept. 669 ; Soph. O.R. 400 ; Eur. Ph. 160 ; abs. Eschl. Ag. 877, etc. ||
2 p. suite, assister, secourir, dat. Eschl. Ag. 1079 ; Soph. El. 917 ; Ar. Th. 370.
Étym. παραστάτης.
1. naast ... staan, met dat. of abs.
2. overdr. bijstaan, helpen, met dat.
παραστατέω, daneben, dabei, zur Seite stehen ; φόβος γὰρ ἀνθʼ ὕπνου παραστατεῖ, Aesch. Ag. 14, vgl. 851, 1174 ; Soph. O.R. 399 ; Eur. Phoen. 163 ; ἡμῖν θεοὺς παραστατεῖν, zum Schutze, Ar. Thesm. 370.
παραστατέω
fut. ήσω
- 1to stand by or near, Trag.
- 2to stand by, to support, succour, τινί Aesch., Soph.