παραστατέον
παραστατέον, one must set beside
παρα-στᾰτέον,
- one must set beside, τινί τι Hippiatr. 33, Gp. 5.22.4.
- II one must set before the reader, Ph. 2.19.
παραστατέον [τᾰ] vb. de παρίστημι, Phil. 2, 19, etc. ; Clém. 2, 12 Migne, etc.