παραστατικός
παραστατικός, fit for standing by
παρα-στᾰτικός, ή, όν,
- fit for standing by. Adv. -κῶς Phot., Suid.
- II bringing to light, displaying, ἑαυτοῦ τε καὶ τοῦ ἑτέρου Antioch.Ascal. ap. S.E. M. 7.162; ἀληθοῦς Stoic. 2.73; indicative, c. gen., τὰ καιροῦ π. (sc. ἐπιρρήματα) οἷον σήμερον D.T. 641.28, cf. A.D. Pron. 7.26, al., S.E. M. 8.202; making manifest, ὁλοτελῶν κόσμων π. Dam. Pr. 224.
- III able to exhort or rouse, c. gen., ἀγωνίας Plb. 3.43.8; ὁρμῆς Plu. Lyc. 21; creating a disposition or propensity, πρὸς τὰς πράξεις Phld. Mus. p.71 K.; π. πρὸς συνουσίαν S.E. M. 1.307; π. ἀπό τινος εἴς τι Phld. Oec. p.52 J.
- IV desperately courageous, Plb. 16.5.7 (Comp.). Adv. -κῶς Id. 16.28.8, D.S. 18.22: Comp. -ώτερον Id. 20.11.
- 2 desperate, furious, διάθεσις Plb. 1.67.6, etc.; π. τὰς διανοίας Id. 18.46.10.
- V parastatica, = παραστάς, Vitr. 5.1.6, 10.10.2, Plin. HN 33.52.
- VI -κόν, τό, tomb, MAMA 3.10, al. (Seleucia ad Calycadnum).
παραστατικός, ή, όν [τᾰ]
I tr.
1 qui expose, explique, fait comprendre, gén. Sext. M. 8, 202, 249, etc. ||
2 qui exprime ou signifie, gén. Dysc. ||
3 qui excite, gén. Pol. 3, 43, 8 ; Plut. Lyc. 21, M. 238a ||
II intr.
1 doué de présence d’esprit, de sangfroid, de fermeté, Pol. 16, 5, 7 ||
2 qui est hors de soi, insensé, furieux, Pol. 1, 67, 6 ; 18, 29, 10 ; 33, 8, 5 ||
Cp. -ώτερος, Pol. 16, 5, 7.
Étym. παρίστημι.
παραστατικός, ή, όν,
1) was das Vermögen hat, Etwas vor die Seele od. vor die Sinne zu stellen, anzudeuten, innerlich anzuregen, Sp., bes. Gramm.; τὰ μέλη κέντρον ἔχειν ἐγερτικὸν θυμοῦ καὶ παραστατικὸν ὁρμῆς, Plut. Lyc. 21 ; ἦν τὸ γιγνόμενον ἐκπληκτικὸν καὶ παραστατικὸν ἀγωνίας, Pol. 3.43.8 ; Sp.
2) wer gefaßt ist und der Gefahr entgegentritt, kühn, τῆς ψυχῆς γενναιότητι λαμπρότερος καὶ παραστατικώτερος ἢ πρόσθεν, Pol. 16.5, 7, öfter ; auch im schlimmen Sinne, ἀποθηριοῦσθαι καὶ παραστατικὴν λαμβάνειν διάθεσιν, 1.67.6 ; ὁρμή, wütender Angriff, 33.8.5.
3) verzückt, sowohl von propbellscher Begeisterung, als wahnsinnig.
• Adv ., bes. in der 2. Bdtg, Pol. 16.28 u. A.; παραστατικώτερον τὸν κίνδυνον ὑπέμειναν, DS. 20.11.
1) was das Vermögen hat, Etwas vor die Seele od. vor die Sinne zu stellen, anzudeuten, innerlich anzuregen, Sp., bes. Gramm.; τὰ μέλη κέντρον ἔχειν ἐγερτικὸν θυμοῦ καὶ παραστατικὸν ὁρμῆς, Plut. Lyc. 21 ; ἦν τὸ γιγνόμενον ἐκπληκτικὸν καὶ παραστατικὸν ἀγωνίας, Pol. 3.43.8 ; Sp.
2) wer gefaßt ist und der Gefahr entgegentritt, kühn, τῆς ψυχῆς γενναιότητι λαμπρότερος καὶ παραστατικώτερος ἢ πρόσθεν, Pol. 16.5, 7, öfter ; auch im schlimmen Sinne, ἀποθηριοῦσθαι καὶ παραστατικὴν λαμβάνειν διάθεσιν, 1.67.6 ; ὁρμή, wütender Angriff, 33.8.5.
3) verzückt, sowohl von propbellscher Begeisterung, als wahnsinnig.
• Adv ., bes. in der 2. Bdtg, Pol. 16.28 u. A.; παραστατικώτερον τὸν κίνδυνον ὑπέμειναν, DS. 20.11.
παραστατικός
from πᾰραστάτης
παραστᾰτικός, ή, όν
- Ifit for standing by:
- 2able to exhort or rouse, c. gen., Polyb., Plut.
- IIhaving presence of mind, courageous, desperate, Polyb.