παρασπόνδησις
παρασπόνδησις, a breaking of faith
παρασπόνδ-ησις, εως, ἡ,
- breaking of faith, Plb. 2.7.5; πρός τινα Str. 7.1.4; εἴς τινα App. BC 2.110.
παρασπόνδησις, εως (ἡ) action de violer la foi jurée, Pol. 2, 7, 5, etc. ; Str. 7, 1, 4 Kram. etc.
Étym. παρασπονδέω.
παρασπόνδησις, ἡ, das Verletzen, Brechen eines Bündnisses, Pol. 2.7.5, 9.30.2 u. Sp.
παρασπόνδησις, εως,
- a breaking of faith, Polyb. from παράσπονδος