παρακαίριος
παρακαίριος, unseasonable, ill-timed
παρα-καίριος, ον,
- unseasonable, ill-timed, παρακαίρια ῥέζων Hes. Op. 329.
παρακαίριος, ος, ον, intempestif, d’où inconvenant, coupable, criminel, Hés. O. 327.
Étym. π. καιρός.
παρακαίριος, unzeitig, ungebührlich, Hes. O. 331, zur Unzeit gesagt, getan, Eust.