παρακάλυμμα
παρακάλυμμα, anything hung up beside
παρα-κάλυμμα [κᾰ], ατος, τό,
- anything hung up beside or before so as to cover a thing, covering, curtain, Plu. Alex. 51, etc.
- 2 metaph., veil, cloak, τῶν κακῶν Antiph. 167; ἀφεγγὲς λήθης π. LXX Wi. 17.3; γήρᾳ π. τοῦ χρόνου ποιούμενος J. AJ 16.8.1; π. τῆς ἡδονῆς τὸ σκότος προθέσθαι Plu. QConv. 2.654d; excuse, pretext, τῇ λύρᾳ π. χρώμενος Id. Per. 4; ἐχρήσατο τῆς ἀπορίας -καλύμματι Id. Aud.poet. 2.27e, cf. Ph. 2.186.
παρακάλυμμα, ατος (τὸ) [κᾰ] ce qui sert à cacher :
1 couverture, voile, tapisserie, Héraclide cum. (Ath. 145c) ; Plut. Alex. 51, etc. ; fig. Plut. M. 654d ||
2 fig. prétexte, Plut. Per. 4, etc.
Étym. παρακαλύπτω.
παρακάλυμμα, τό, alles daneben, dabei oder daran Aufgehängte, Decke, Vorhang, Plut. Alex. 51 u. öfter ; übertr., Vorwand, Beschönigung, τῇ λύρᾳ παρακαλύμματι χρώμενος, Pericl. 4, vgl. Mar. 29, Ages. 37 ; a.Sp.
παρακάλυμμα, ατος, τό,
- anything hung up beside or before, a covering, curtain, Plut.:—metaph. an excuse, τινος for a thing, Plut. from παρακᾰλύπτω