παρατμήγω

παρατμήγω,

• = παρατέμνω, aor. 1 παρέτμηξεν· ἐξηφάνισεν, Hsch.

παρατμήγω, = παρατέμνω, Hesych., der παρέτμηξεν durch παρηφάνισεν erkl.