παρατελευτάω
παρατελευτάω, to be penultimate
παρατελευτ-άω,
- to be penultimate, Ps.-Plu. Vit.Hom. 12, Eust. 1557.39.
παρα·τελευτάω-ῶ, être pénultième ou appartenir à la syllabe pénultième, Ammon 120, etc.
παρατελευτάω, der vorletzte sein, in der vorletzten Silbe stehen, Gramm.