παρατηρητής
παρατηρητής, observer
παρατηρ-ητής, οῦ, ὁ,
- observer, φύσεως D.S. 1.16; scrutinizer, τῶν ξενικῶν βίων Dicaearch. 1.4.
παρατηρητής, οῦ (ὁ)
1 observateur, DS. 1, 16 ||
2 surveillant, espion, Dicéarq. § 4.
Étym. παρατηρέω.
παρατηρητής, ὁ, Beobachter, Bemerker, φύσεως DS. 1.16, u. a.Sp.; Aufseher, Sp.