πελαργός

πελαργ-ός, ὁ,

• stork, Ciconia alba, Ar. Av. 1355, Pl. Alc. 1.135d, Arist. HA 615b23, Mir. 832a15, Suid. s.v. ἀντιπελαργεῖν.
• • II sts. confounded with Πελασγός (cf. πελαργικός II), Str. 5.2.4, 9.1.18, D.H. 1.28; ὁ π. ἀλοίτης Call. Hec. Fr. 271 Pf. [updated ref.]. (A pronunciation πελᾱργός (or Πελᾱργός ?) with ᾱ by nature is condemned by Phryn. 88.)

πελαργός, ὁ, der Storch ; eigtl. Schwarz-weiß (πελός - ἀργός, nach Döderlein von πλάζω, der Irrende ?); Ar. Av. 1355 ; Arist. u. A. Vgl. das nom. pr. Πελασγός.

πελαργός πελ-αργός, οῦ, ὁ,

• the stork, Lat. ciconia, Ar., etc. From πελός, ἀργός, properly, the blackandwhite.