πελαγῖτις
πελαγῖτις, of or on the sea
πελᾰγ-ῖτις, ιδος, fem. Adj.
- of or on the sea, νᾶες AP 12.53 (Mel.).
πελαγῖτις, ίτιδος [ᾰῑῐδ] adj. f. qui navigue en pleine mer, Anth. 12, 53.
Étym. πέλαγος.
πελαγῖτις, ιδος, ἡ, fem. zu πελαγίτης.
πελαγῖτις
πελᾰγῖτις, ιδος,
- fem. adj. of or on the sea, Anth.