πεντάθλιον
πεντάθλ-ιον, Lyr. πενταέθλιον, τό, = sq., πένταθλον, Pi. P. 8.66, I. 1.26.
πεντάθλιον, ου (τὸ) [ᾱ] c. le suiv. Pd. P. 8, 95, etc.
πεντάθλιον, τό, seltenere Nebenform von πένταθλον, Böckh expl. Pind. P. 8.69, vgl. I. 1.26.
For Pindar, see also: πενταέθλιον