πενταέτηρος
πενταέτηρος, five years old
πεντᾰέτ-ηρος, ον, poet. for sq.,
- five years old, βοῦς Il. 2.403, 7.315; ὗς Od. 14.419, cf. PMasp. 5.11 (vi A. D.).
- II = πενταετηρικός, τῶν Πτωΐων τῶν π. BCH 44.251 (i B. C.).
πεντα·έτηρος, ος, ον, c. le suiv. Il. 2, 403 ; 7, 315 ; Od. 14, 419.
πενταέτηρος, poet. statt πενταετής, fünfjährig, βοῦς, ὗς, Il. 2.403, Od. 14.419, u. sp.D.
πενταέτηρος
[as πεντάετες.]
Five years old : βοῦν Il. 2.403, Il. 7.315 : Od. 19.420, ὗν Od. 14.419.
πενταέτηρος (ϝέτος): five years old.
πενταέτηρος
πεντα-έτηρος, ον,
ἔτος
poetic for πενταετής
- five years old, Hom.