πεντεσύριγγος
πεντεσύριγγος, with five holes
πεντε-σύριγγος [ῡ], ον,
- with five holes, ξύλον π. pillory, Ar. Eq. 1049, cf. Poll. 8.72: metaph., of palsy, π. νόσος Polyeuct. ap. Arist. Rh. 1411a22.
πεντε·σύριγγος, ος, ον [ῠ]
1 à cinq trous ; τὸ πεντεσύριγγον (s. e. ξύλον) Ar. Eq. 1049, la machine à cinq trous (pour la tête, les bras et les jambes) instrument de torture ||
2 fig. qui immobilise ou paralyse les membres, comme fait le πεντεσύριγγον, Arstt. Rhet. 3, 10, 7 (π. σῦριγξ).
πεντεσύριγγος, = πεντασύριγγος ; ξύλον, Ar. Eq. 1044, ein Strafwerkzeug von Holz mit fünf Löchern, durch welche nach dem Schol. die beiden Füße, die Arme u. der Hals gesteckt wurden ; Polyeuct. bei Arist. rhet. 3.10 νόσος πεντεσύριγγος, von einem paralytischen Menschen.
πεντεσύριγγος
πεντε-σύριγγος (ῠ), ον,
σῦριγξ
- with five holes, ξύλον π. a pillory, furnished with five holes, through which the head, arms, and legs of criminals were passed, Ar.