περίλεξις
περίλεξις, circumlocution
περίλεξις, εως, ἡ,
- circumlocution, Ar. Nu. 318.
περίλεξις, εως (ἡ) circonlocution, langage verbeux, Ar. Nub. 318.
Étym. περιλέγω.
περίλεξις, ἡ, Umredung, wie περίφρασις, Schwatzhaftigkeit, Redseligkeit, Ar. Nub. 317.
περίλεξις
περί-λεξις, εως,
- circumlocution, Ar.