περιλιχμάομαι

περιλιχμ-άομαι,

• = foreg. [περιλιχμάζω], γλώσσῃ γένειον Theoc. 25.226, cf. Arat. 1115, Phylarch. 27 J., Luc. Merc.Cond. 34, DDeor. 20[12].2: in pass.sense, Pl. Ax. 372a.
• • • 2 lick up, τὸν ἑαυτῶν φόνον Plu. Pyrrh. 31; τοῦ ψωμοῦ τι Luc. Prom. 10.