περιληπτικός
περιληπτικός, that may be taken hold of
περι-ληπτικός, ή, όν,
- that may be taken hold of, of loose skin, Arist. GA 719b6.
- II comprehending, i.e. understanding, π. τρόπος Epicur. Nat. 28.2. Adv. -κῶς with comprehension, ib. 7, prob. in Id. Ep. 1 p.6 U.
- 2 comprehending, including (as the greater the less), τινος Plu. Def.orac. 2.428d, cf. QPlat. 1003d, etc.; πάντων A.D. Synt. 40.13 (v.l.), cf. 285.4; τὸ καθολικὸν π. τῶν ἐπὶ μέρους S.E. M. 11.9, cf. 7.143: Comp. -ώτερος Procl. Inst. 143: Sup. -ώτατος Id. in Prm. p.858 S.; collective, ὄνομα D.T. 637.13, Hdn. Fig. p.87 S., EM 264.45; σχῆμα, in Rhet., Ulp.ad D. 23.63.
περιληπτικός, ή, όν :
I qu’on peut saisir tout autour, Arstt. G.A. 1, 12, 3 ||
II fig.
1 qui a la propriété de comprendre, d’embrasser, gén. Plut. M. 428d, etc. ; d’où t. de gr. collectif ||
2 qui comprend en soi, gén. Sext. M. 7, 143.
Étym. περιληπτός.
περιληπτικός, ή, όν, zum Umfassen, Zusammennehmen geschickt, geneigt ; Arist. gen.an. 1.12 ; Plut. Bei den Gramm. = kollektivus, ὀνόματα.