περικοπτέον
περικοπτέον, one must cut away all round
περι-κοπτέον,
- one must cut away all round, Antyll. ap. Orib. 45.2.5: metaph., π. ἐπιφυομένας κῆρας τῷ φιλίας φυτῷ Ph. 1.345, cf. Porph. VP 22.
- II Adj. -κοπτέος, α, ον, τὰ πολλὰ π. τῶν ἀκροαμάτων Plu. QConv. 2.711e.