περικράνιος
περικράνιος, round the skull
περικράνιος [ᾱ], ον,
- round the skull, πῖλος π. skull-cap, of the apex of the Roman flamines, Plu. Num. 7 (pl.); ἡπ. χιτών or ὑμήν the membrane under the skin of the skull, Ruf. Onom. 129, Antyll. ap. Orib. 44.8.1, Gal. UP 8.9.
- II περικράνιον, τό, = cernicale, Gloss.
περι·κράνιος, α, ον [ᾱ] qui enveloppe le crâne, Plut. Num. 7 ; περικράνιος χιτών, Ruf. p. 34, membrane ou tunique qui enveloppe le crâne, péricrâne.
Étym. π. κρανίον.
περικράνιος, um den Hirnschädel, πῖλοι, Plut. Num. 7.
περικράνιος
περι-κρά_νιος, ον,
- round the skull, πῖλος π. a skull cap, Plut.