περικόσμιος
περικόσμιος, mundane
περικόσμ-ιος, ον,
- mundane, τὰ π. γένη Prisc.Lyd. 32.16, cf. lamb. Myst. 2.1, Procl. in Prm. p.527 S., Dam. Pr. 127, Syrian. in Metaph. 26.10. Adv. -ίως Iamb. Myst. 2.4.
- II embracing the κόσμος, νοῦς Procl. Theol.Plat. 5.7.
περι·κόσμιος, ος, ον, qui embrasse l’univers, Jambl. Myst. 67, 12 ||
➳ Fém. -α, Syn. p. 317c.
Étym. π. κόσμος.
περικόσμιος, um die Welt, Sp.