περικρατής
περικρατής, having full command over
περικρᾰτ-ής, ές,
- grasping, tenacious, γαμφηλαί Simm. 1.11; having full command over, π. γενέσθαι τῆς σκάφης Act.Ap. 27.16, cf. Thd. Su. 39 (v.l.); cf. περικρεμής.
περικρατής, ής, ές [ᾰ]
1 qui commande souverainement à, gén. NT. Ap. 27, 16 ||
2 qui maîtrise, gén. Chrys.
Étym. περικρατής.
περικρατής, ές, obsiegend, gewaltig, stark, Opp. Hal. 4.540.
Strong 4031
**†
having full command of: Ac 27:16.†
περικρατής
περι-κρᾰτής, ές
κράτος
- having full command over a thing, c. gen., NTest.