περιφοιτάω

περιφοιτ-άω,

• wander about, prov., Βοῦθος -φοιτᾷ Cratin. 245, cf. Arist. Fr. 616; πανταχοῖ Aristid. Or. 26(14).18, cf. Ph. 1.305.
• • • 2 c. acc., ψυχὴ π. τὰ μόρια τὰ ἑωυτῆς Hp. Vict. 1.6; π. τὰ ἄστη Philostr. VS Praef.