περίφρασις
περίφρασις, circumlocution, periphrasis
περίφρᾰσις, εως, ἡ,
- circumlocution, periphrasis, D.H. Pomp. 2.5, Th. 29, Plu. Pyth. 2.406f (pl.).
περίφρασις, εως (ἡ) [ᾰ] périphrase, t. de rhét. DH. Pomp. 2, 5, etc. ; Plut. M. 406f.
Étym. περιφράζω.
περίφρασις, ἡ, das Umreden, d.i. das durch einen Umschweif Ausdrücken, dah. Umschreibung, Rhett. u. Gramm.; Plut. Pyth.orac. 24 vrbdt γλῶσσαι, περιφράσεις u. ἀσάφεια.