πηγάζω
πηγάζω, to spring
πηγ-άζω, (πηγή)
- spring, gush forth, πηγάζει τὸ διαυγὲς ἐν ὄμμασι APl. 16.310 (Damoch.); πηγάζοντες μαστοί, φλέβες πηγάζουσαι, Ph. 1.31, 2.324.
- 2 c. acc. cogn., gush forth with, νᾶμα μέλισσα πηγάζει AP 9.404 (Antiphil.); π. ῥεῖθρα Heraclit. All. 9; [Ζεὺς] π. ζωὴν νοεράν Procl. in Cra. p.52 P.
πηγάζω :
1 intr. sourdre, jaillir comme d’une source, Clém. 119 ; fig. A. Pl. 310 ||
2 tr. faire sourdre, faire couler comme d’une source, épancher, Anth. 9, 404 ; Héraclite gramm. All. Hom. 9, etc.
Étym. πηγή.
πηγάζω, 1) quellen, aufquellen, zum Quell werden, πηγάζει τὸ διαυγὲς ἐν ὄμμασι, Damochar. 4 (Plan. 310).
2) trans., quellen lassen, wie eine Quelle fließen lassen, νᾶμα πηγάζει μέλισσα, Antiph. 29 (IX.404) u. a.Sp., wie Nonn.; Hesych. erkl. ἀναβλύζω.
2) trans., quellen lassen, wie eine Quelle fließen lassen, νᾶμα πηγάζει μέλισσα, Antiph. 29 (IX.404) u. a.Sp., wie Nonn.; Hesych. erkl. ἀναβλύζω.
πηγάζω,
fut. -άσω
πηγή
- 1to spring or gush forth, Anth.
- 2c. acc. cogn. to gush forth with water, Anth.