πιαίνω

πῑαίνω, fut. πιᾰνῶ A. Th. 587: aor. ἐπίᾱνα Id. Ag. 276, Hp. Mul. 1.47; poet. πίᾱνα Pi. N. 9.23; later ἐπίηνα D.L. 1.83:—Pass., fut. πιανθήσομαι LXX Ps. 64(65).12: aor. ἐπιάνθην Anan. 5.9, Theoc. 17.126, (κατ-) Ael. NA 2.13; but aor. inf. συμ-πιασθῆναι Hp. Epid. 7.68 (s. v.l.): pf. πεπίασμαι (κατα-) Pl. Lg. 807b, cf. Ael. NA 13.25: (πίων):

• fatten, τὸ σῶμα Hp. l.c.; ἡ γῆ π. τὰ βοτά E. Cyc. 333; [τὰς ὗς] Arist. HA 603b27; π. χθόνα enrich the soil, of a dead man, A. Th. 587; σώμασι πίαναν καπνόν, of bodies being burnt, Pi. l.c.:—Pass., to be or become fat, Semon. 7.6, Pl. Lg. 807a, Arist. HA 520b7, etc.; π. ὁ στάχυς Theoc. 10.47.
• • II metaph.,
  • • 1 increase, enlarge, πλοῦτον Pi. P. 4.150 (where ῐ); μυχοὺς πόλεως Xenoph. 2.22.
    • 2 make wanton, ἀλλʼ ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις; A. Ag. 276; π. τὰ πάθη Porph. Abst. 1.34:— Pass., wax fat and wanton, πρᾶσσε, πιαίνου A. Ag. 1669 (anap.); ἔχθεσιν πιαίνεσθαι batten on quarrels, Pi. P. 2.56; φθόνῳ π. B. 3.68.
    • 3 cherish, cheer, ἵππον . . π. ὁ τοῦ δεσπότου ὀφθαλμός Anon. ap. Arist. Oec. 1345a3; π. ἑὴν φρένα Opp. H. 5.372; μέλος ib. 620; μάστακα π. χείλεος εὐαφίῃ AP 5.293.16 (Agath.).—Rare in Prose.

πιαίνω, [ῑ], fett machen, mästen ; ἡ γῆ τἀμὰ πιαίνει βοτά, Eur. Cycl. 332 ; Plat. Legg. VII.807a u. Sp., wie Pol. 34.2.15 ; den Erdboden fett machen, ihn düngen, befruchten, sowohl vom Miste, als von den Bewässerungen übertretender Ströme ; u. übertr., ἔγωγε μὲν δὴ τήνδε πιανῶ χθόνα, Aesch. Spt. 569 ; übertr., vermehren, vergrößern, verstärken, Pind. πλοῦτον, P. 4.150 ; auch ἔχθεσιν πιαινόμενον, P. 2.58, der sich daran freut, vgl. Aesch. ἦ σʼ ἐπίανέν τις ἄπτερος φάτις, Ag. 267 ; med., πιαίνου μιαίνων τὴν δίκην, Ag. 1654 ; οὐ γὰρ πιαίνει ταῦτα μυχοὺς πόλεως, Xenophan. Col. bei Ath. X.414c ; auch λόγοις, was B.A. 51.6 durch παραμυθεῖσθαι erkl. wird. – Opp. Hal. 5.372 sagt von Fischen ἑὴν φρένα πιαίνοντες, u. 5.620 πιαίνων ἐς ἄεθλα μέλος αὐδῆς, statt γυμνάζων, παρασκευάζων ; von Küssen, πιαίνων μάστακα, Agath. 8 (V.294); – πεπίασμαι steht Ael. H.A. 13.25.

πιαίνω

• • a act., fatten, increase “ἀγρούς τε πάντας, τοὺς νέμεαι πλοῦτον πῐαίνων” P. 4.150 λευκανθέα σώμασι πᾶναν καπνόν (Hermann: σώμασιν ἐπίαναν codd.) N. 9.23
  • b pass., be fattened by, batten on Ἀρχίλοχον βαρυλόγοις ἔχθεσιν πῖαινόμενον P. 2.56

πιαίνω πίων

• • Ito make fat, fatten, Eur.; π. χθόνα to fatten the soil, of a dead man, Aesch.:—Pass. to be or become fat, Plat., etc.
  • IImetaph.,
  • • 1to increase, enlarge, πλοῦτον Pind.
    • 2to make wanton, excite, Aesch.: —Pass. to wax fat and wanton, Aesch.; ἔχθεσιν πιαίνεσθαι to batten on quarrels, Pind.