πιστικός
πιστικός, liquid
πιστικός2, faithful
πιστικός (A), ή, όν, (πίνω)
- liquid, νάρδος Ev.Marc. 14.3, Ev.Jo. 12.3.
πιστικός (B), ή, όν, (πίστις)
- faithful, Vett.Val. 10.14, Cat.Cod.Astr. 8(4).169; γυνὴ π. καὶ οἰκουρός Artem. 2.32. Adv. -κῶς, ἔχειν πρὸς ἀλλήλους Plu. Pel. 8: Sup. -ώτατα Hld. 3.9.
- 2 late spelling of πειστικός (q.v.).
1 πιστικός, ή, όν, fidèle, Artém. 2, 32 (πιστός 1).
2 πιστικός, ή, όν, potable, d’où liquide : νάρδος πιστική, NT. Marc. 14, 3 ; Joh. 12, 3, sorte de nard liquide (πιστός 2).
πιστικός ¹, 1) zum Glauben, zur Treue gehörig, treu, πιστικῶς ἔχειν τινί, Plut. Pelop. 8.
2) = πειστικός, überzeugend, überredend ; ῥήτωρ, Plat. Gorg. 455a ; λόγοι, Xen. Cyr. 1.6.10 ; Arist. rhet. 1.2.
2) = πειστικός, überzeugend, überredend ; ῥήτωρ, Plat. Gorg. 455a ; λόγοι, Xen. Cyr. 1.6.10 ; Arist. rhet. 1.2.
πιστικός ², trinkbar, flüssig, NT, νάρδος, was Andere erklären = Vertrauen erweckend, sich als echt ankündigend.
πιστικός
- liquid, NTest.: others refer it to πίστις, in the sense of genuine, pure.
πιστικός2
- 1faithful:—adv., πιστικῶς ἔχειν τινί Plut.
- 2genuine, v. πιστικόs1