πλήσσω

πλήσσω, Nic. Al. 456, present used by Hom. and Att. writers only in compd. ἐκπλ- (cf. πλήγνυμι); Att. πλήττω Arist. Ph. 224a33: fut. πλήξω A. Fr. 275, and late Prose, Philostr. VA 5.39, (ἐπι-) Il. 23.580, (ἐκ-) Pl. R. 436e, (κατα-) X. Lac. 8.3: aor. ἔπληξα, Ep. πλῆξα, Il. 2.266, Hes. Th. 855, Hdt. 3.64, and later Greek, J. AJ 4.8.33, Plu. Apophth. Lac. 2.233f, BGU 759.14 (ii A.D.), etc.; Dor. πλᾶξα Pi. N. 1.49; never in Att. (E. IA 1579 is spurious) exc. in compds. ἐκ-, κατα- (qq. v.); in the simple Verb the fut. and aor. of πατάσσω or παίω are used instead, as also in LXX: pf. πέπληγα, subj. πεπλήγῃ Ar. Av. 1350, inf. πεπληγέναι X. An. 6.1.5 (dub., but read by Ath. 1.15e), part. πεπληγώς Il. 5.763, al. (also in pass. sense in late writers, LXX 2 Ch. 29.9, Plu. Luc. 31, Luc. Trag. 115, Q.S. 5.91, etc.); later perf. πέπληχα Men. Epit. 485, Sam. 86, J. AJ 4.8.33: Ep. redupl. aor. 2 ἐπέπληγον Il. 5.504, πέπληγον 23.363, Od. 8.264; inf. πεπληγέμεν Il. 16.728, 23.660; but part. πεπλήγοντες in pres. sense, Call. Jov. 53, Nonn. D. 28.327:—Med., fut. πλήξομαι (κατα-) Plb. 4.80.2, D.H. 6.10, etc.: aor. ἐπληξάμην, Ep. πληξάμην, h.Cer. 245, Hdt. 3.14, and in late Prose, J. AJ 16.10.7, (κατα-) Plb. 2.52.1, etc.; part. πληξάμενος Il. 16.125: Ep. aor. 2 πεπλήγετο 12.162, Od. 13.198, πεπλήγοντο Il. 18.51:—Pass., pres. πλήσσομαι Ptol. Harm. 1.1: fut. πληγήσομαι X. Cyr. 2.3.10, D. 18.263 (but in compos. ἐκ-πλᾰγήσομαι); also πεπλήξομαι E. Hipp. 894, Ar. Eq. 271, Pl. Tht. 180a: aor. ἐπλήχθην Ph. 1.39, Dsc. 1.93, Placit. 4.14.3, but mostly ἐπλήγην, Hdt. 5.120, S. OC 605, etc. (the former nowhere in Trag., exc. ἐκ-πληχθείς E. Tr. 183 (lyr.)); part. πληγείς Il. 8.12, A. Th. 608, Frr. 139, 180, Antipho 4.4.3, etc.; Dor. πλᾱγείς (v. infr. I.1a ad fin.); Aeol. πλάγεις [ᾱ] Alc. Supp. 26.3; (ἐπλάγην [ᾰ] only in compds. ἐξ-, κατ-, of persons struck with terror or amazement): pf. πέπληγμαι Hdt. 1.41, etc.—in Att. and Trag., also LXX, the simple Verb is scarcely found exc. in fut. 2 and 3, aor. 2, and pf. Pass., but fut. Act. is used once by A., pf. 2 πέπληγα by Ar. and X. (v. supr.); Hdt. uses the Act. (aor.) only in 3.64, 78.—The pres. πλήσσω, πλήσσομαι are unknown to Att. writers (also to LXX, exc. 4 Ma. 14.19), who use the pres. Act. and Pass. of παίω, τύπτω instead (v. sub his vv.); whereas the aor. 2 Pass. ἐπλήγην is used instead of ἐπαίσθην, ἐπατάχθην, or ἐτύφθην (ἐτύπην): hence παίσαντές τε καὶ πληγέντες S. Ant. 172; πότερον πρότερος ἐπλήγην ἢ ἐπάταξα Lys. 4.15; πατάξας καταβάλλω, opp. πληγεὶς κατέπεσεν, Id. 1.25,27; ὁ πληγεὶς ἀεὶ τῆς πληγῆς ἔχεται, κἂν ἑτέρωσε πατάξῃ τις, ἐκεῖσʼ εἰσὶν αἱ χεῖρες D. 4.40; ὅταν ὁ μὲν πληγῇ, ὁ δὲ πατάξῃ Arist. EN 1132a8; πατάξαι ἢ πληγῆναι Id. Rh. 1377a21; so in D. 21.33, 38 the Act. πατάξαι corresponds with the Pass. πληγῆναι in ib. 36, 39:—

• strike, smite, freq. in Hom., esp. of a direct blow, opp. βάλλειν (οὔτε πληγέντα . ., οὔτε βληθέντα Hdt. 6.117), πλῆξεν . . κόρυθος φάλον Il. 3.362; σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω πλῆξεν 2.266, cf. 16.791; πλήξας ξίφει αὐχένα ib. 332; μή τις . . ἐμὲ χειρὶ βαρείῃ πλήξῃ Od. 18.57, etc.; ἱστὸς . . πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν 12.412: c. acc. dupl. pers. et rei, strike one on . ., τὸν δʼ ἄορι πλῆξʼ αὐχένα Il. 11.240, etc.; τὸν . . ξίφεϊ . . κληῗδα παρʼ ὦμον πλῆξʼ 5.147; τὸν . . κατʼ ἄκνηστιν μέσα νῶτα πλῆξα Od. 10.162; πὺξ πεπληγέμεν, of boxers, Il. 23.660; πλῆξʼ αὐτοσχεδίην 12.192; πεπληγὼς ἀγορῆθεν ἀεικέσσι πληγῇσιν having driven him with blows, 2.264; κῦμα . . μιν . . πλῆξεν struck him, Od. 5.431; ὦσε ποδὶ πλήξας 22.20; ἵππω πλήξαντε [ποσὶ τὸν νεκρόν] Il. 5.588; πέπληγον χορὸν ποσίν Od. 8.264; ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν whip on the horses to the fray, Il. 16.728; of Zeus, strike with lightning, Hes. Th. 855:—Med., μηρὼ πληξάμενος having smitten his thighs, Il. 16.125; καὶ ὣ πεπλήγετο μηρώ 12.162 (but στῆθος πλήξας Od. 20.17); πλήξασθαι τὴν κεφαλήν, as a token of grief, Hdt. 3.14:—Pass., to be struck, smitten, πληγέντε κεραυνῷ stricken by lightning, Il. 8.455, etc.; of a ship, Διὸς πληγεῖσα κ. Od. 12.416; of a tree, Hes. Sc. 422, cf. Th. 861; ἡ κριθὴ ἐπλήγη (by hail?) PPetr. 2p.69 (iii B. C.): freq. in Trag., πληγεὶς θεοῦ μάστιγι A. Th. 608; Διὸς πληγέντα . . πυρί E. Supp. 934; πληγείς τινος stricken by a man, Id. Or. 497 (s.v.l.); ἔβραχε θύρετρα πληγέντα κληῗδι touched by the key, Od. 21.50; ὥσπερ τὰ χαλκία πληγέντα . . ἠχεῖ Pl. Prt. 329a; ὑπὸ δόρατος πλαγεὶς διʼ ἀμφοτέρων τῶν ὀφθαλμῶν IG 42(1).122.64 (Epid., iv B. C.): c. acc. cogn., πέπληγμαι καιρίαν πληγήν A. Ag. 1343.
• • • • b sting, πληγεῖσα ὑπὸ σκορπίου Sammelb. 1267.6 (i A. D.).
    • 2 with acc. of the thing set in motion, κονίσαλον ἐς οὐρανὸν ἐπέπληγον πόδες ἵππων struck the dust up to heaven, Il. 5.504; Ζεὺς ἐπʼ Ἴδᾳ πλᾶξε κεραυνόν (for Ἴδαν πλᾶξε κεραυνῷ) Pi. N. 10.71:—Pass., πλήσσονται λινέαις ὄρτυγες ἐν νεφέλαις are dashed against the nets, Call. Aet. 3.1.37 [Fr. 75.37 Pf.].
    • 3 strike or stamp as one does a coin, Κύπριος χαρακτὴρ . . ἐν γυναικείοις τύποις . . πέπληκται A. Supp. 283.
    • 4 of musical sounds, οὑτωσὶ πληγέντα οὕτως ἐφθέγξατο τὰ φωνήεντα Plot. 3.3.5.
  • II metaph. in Pass., receive a blow, to be heavily defeated, Hdt. 5.120, 8.130, Th. 4.108, 8.38; to be stricken by misfortune, συμφορῇ πεπληγμένον Hdt. 1.41, cf. A. Ch. 31 (lyr.); στρατὸν τοσοῦτον πέπληγμαι I am smitten in so great a host, Id. Pers. 1015 (lyr.); διανταίαν δόμοισι καὶ σώμασιν πεπλαγμένους Id. Th. 896 (lyr.); φθινάσιν πληγεῖσα νόσοις S. Ant. 819 (anap.).
  • • 2 to be smitten emotionally, ἱμέρῳ πεπληγμένοι A. Ag. 544; also πληγέντες δώροισι touched by bribes, Hdt. 8.5; ἐξ ἔρωτος Hermesian. 7.42; τὴν καρδίαν πληγεὶς ὑπὸ λόγων Pl. Smp. 218a, etc.
    • 3 Act. of wines, when smelt or drunk, overpower, τὴν κεφαλήν Gal. 18(2).568, 15.672; shock, κατασεισμὸς πλήσσει [τινὰ] βιαίως Sor. 1.72:— Pass., πληττομένη ἡ μήτρα Id. 2.59. (Cf. πλάζω, Lat. plango, Goth. faiflōkun (redupl.) ‘they beat their breasts’.)

πλήσσω, att. -ττω, perf. II. πέπληγα, über dessen Bdtg s. unten, pass. πέπληγμαι, aor. pass. ἐπλήγην, πληγήσεσθαι, Xen. Cyr. 2.3.10, πεπλήξομαι, Eur. Hipp. 894 (in den Zusammensetzungen ἐξεπλάγην, κατεπλάγην); Hom. hat neben dem aor. I. ἔπληξα u. ἐπληξάμην auch den aor.2 mit der Reduplication πέπληγον, inf. πεπληγέμεν u. med. πεπληγόμην, auch ἐπέπληγον, Il. 5.504;
schlagen, hauen, stoßen, übh. treffen, bes. im Nahkampf, Ggstz von βάλλω, Her. 6.117 ; mit dem accus. der Person oder des getroffenen Teiles, σκήπτρῳ δὲ μετάφρενον ἠδὲ καὶ ὤμω πλῆξεν, Il. 2.266 ; ἕτερον ξίφεϊ πλῆξε, 5.147 ; und mit dem doppelten accus., τὸν δʼ ἄορι πλῆξʼ αὐχένα, 11.240 ; pass., Διὸς πληγέντι κεραυνῷ, 15.117, u. öfter ; vgl. ἐν Ἴδᾳ πλᾶξε κεραυνόν, Pind. N. 10.71 ; u. so, mit dem Blitze treffen, Hes. Th. 855, vgl. Sc. 422 ; Eur. Suppl. 934 ; das perf. in aktiver Bdtg, ῥάβδῳ πεπληγυῖα, Od. 10.238, 319, vgl. Il. 5.763 ; αὐτὸν πεπληγὼς πληγῇσιν, 2.264 ; πέπληγον δὲ χορὸν ποσίν, von dem Aufschlagen, Stampfen der Füße im Tanze, Od. 8.264, vgl. 22.20 ; auch mit näherer Ortsbestimmung, τὸν κατʼ ἄκνηστιν μέσα νῶτα πλῆξα, 10.161 ; eigentüml. κονίσαλον ἐς οὐρανὸν ἐπέπληγον πόδες ἵππων, den Staub schlugen, trieben die Füße der Rosse gen Himmel, Il. 5.504 ; vgl. ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν, die Rosse in die Schlacht treiben, 16.728 ; med., πλήξασθαι μηρώ, sich die Hüften schlagen, 16.125. – Häufig bei den Tragg. im pass. (das activ. Aesch. frg. 257, ἵνα πλήξειεν Eur. I.A. 1579 ; πατάσσω vertritt die Stelle dieses Activums): πληγεὶς θεοῦ μάστιγι, Aesch. Spt. 590 ; πέπληγμαι καιρίαν πληγήν, ich bin von einem tödlichen Schlage getroffen, Ag. 1516 ; auch δαίμονος χολῇ βαρείᾳ δυστυχῶς πεπληγμένοι, 1645 ; καὶ θεός περ ἱμέρῳ πεπληγμένος, 1176 (vgl. Eur. Med. 556); eigentümlich χαρακτὴρ πέπληκται τεκτόνων πρὸς ἀρσένων, ist hineingeschlagen, ausgeprägt, Suppl. 280 ; τῆς ἀνδροφθόρου πληγέντʼ ἐχίδνης ἀγρίῳ χαράγματι, getroffen, gebissen, Soph. Phil. 267 ; παίσαντές τε καὶ πληγέντες, Ant. 172 ; φθινάσιν πληγεῖσα νόσοις, 813 ; βαρείᾳ συμφορᾷ πεπλήγμεθα, Eur. Alc. 406 ; Ar. u. in Prosa ; auch med., πλήξασθαι τὴν κεφαλήν, sich den Kopf schlagen, als Ausdruck der Trauer, Her. 3.14 ; pass. geschlagen, besiegt werden, Her. 5.120, 8.130, wie Thuc. ἐν πολλαῖς ταῖς πρὶν μάχαις πεπληγμένοι, 8.38, vgl. 4.108 ; vom Unglück betroffen werden, Her. 1.41 ; u. übertr., bestochen werden, 8.5 ; ὡσπερεὶ ὑπὸ ἀγαθοῦ πύκτου πληγείς, Plat. Prot. 339e ; καθαπερεὶ πληγεῖσα ὑπὸ τῶν νῦν δὴ λόγων, Phil. 22e ; ἑτέρῳ πεπλήξει ῥηματισκίῳ, Theaet. 180a ; πέπληγα hat bei Ar. Av. 1350 activ. Bdtg ; bei Xen. An. 5.9.5, τέλος δὲ ὁ ἕτερος τὸν ἕτερον παίει, ὡς πᾶσι δοκεῖν πεπληγέναι τὸν ἄνδρα (wo v.l. πεπληχέναι), ist es auch wohl akt., »er schien den Mann getroffen zu haben«, so daß nicht mit Buttmann πεπλῆχθαι zu ändern ist ; aber bei Sp. intr., πεπληγότες Plut. Lucull. 31, Dion.Hal. 6.25.

πλήσσω

Aor. πλῆξα Od. 10.162.

3 sing. πλῆξε Il. 2.266, Il. 3.362, Il. 5.147, Il. 11.240, Il. 12.192, Il. 16.115, 791, Il. 17.294 : Od. 5.431, Od. 12.412.

3 sing. subj. πλήξῃ Od. 18.57.

3 sing. opt. πλήξειε Il. 10.489.

Pple. πλήξας, -αντος Il. 5.588, Il. 16.332 : Od. 20.17, Od. 22.20.

Pf. pple. πεπληγώς Il. 22.497.

Fem. πεπληγυῖα Il. 5.763 : Od. 10.238, 319, Od. 16.456.

Thematic pf. pple. πεπλήγων (v.l. πεπληγώς) Il. 2.264.

Infin. πεπληγέμεν Il. 16.728, Il. 23.660.

3 pl. thematic plupf. (in impf. sense) ἐπέπληγον Il. 5.504. πέπληγον Il. 23.363 : Od. 8.264.

Mid. Aor. pple. πληξάμενος Il. 16.125.

3 sing. thematic plupf. (in impf. sense) πεπλήγετο Il. 12.162, Il. 15.113, 397 : Od. 13.198.

3 pl. πεπλήγοντο Il. 18.31, 51.

Pass. 3 sing. aor. πλήγη Il. 13.394, Il. 16.403.

Pple. πληγείς, -έντος Il. 8.12, 455, Il. 15.117, Il. 23.694 : Od. 21.50.

Fem. πληγεῖσα Il. 17.296 : Od. 12.416, Od. 14.306.

(δια-, ἐκ-, ἐνι-, ἐπι-, κατα-)

• • 1

    To administer a blow to, strike, hit, smite, beat : σκήπτρῳ Il. 2.266, πὺξ πεπληγέμεν (to fall to with their fists) Il. 23.660. Cf. Il. 16.791, Il. 22.497, Il. 23.363, 694 : Od. 8.264, Od. 10.238, 319, Od. 16.456, Od. 18.57, Od. 20.17, Od. 21.50, Od. 22.20.

    In mid. : ὣ πεπλήγετο μηρώ Il. 12.162. Cf. Il. 15.113, Il. 16.125, Il. 18.31, 51, Il. 15.397 := Od. 13.198.

    To drive away with blows : ἀγορῆθεν Il. 2.264.

    To whip up (horses) Il. 16.728.

    Of horses, to kick Il. 5.588.

    Of inanimate objects : ἱστὸς πλῆξε κυβερνήτεω κεφαλήν Od. 12.412. Cf. Od. 5.431.

  • 2

    With ἐκ, to drive out of one’s wits or one’s mind (cf. ἐκπλήσσω) : ἔκ οἱ ἡνίοχος πλήγη φρένας (lost his wits) Il. 13.394. Cf. Il. 16.403 : Od. 18.231.

  • 3

    To strike, hit, smite, with a weapon Il. 3.362, Il. 5.147, 763, Il. 10.489, Il. 11.240, Il. 12.192, Il. 16.115, 332, Il. 17.294, 296 : Od. 10.162.

    Of Zeus and his lightning : πληγέντε κεραυνῷ Il. 8.455. Cf. Il. 8.12, Il. 15.117 : Od. 12.416= Od. 14.306.

  • 4

    To set in motion by striking or beating : κονισάλῳ, ὃν οὐρανὸν ἐς πολύχαλκον ἐπέπληγον πόδες ἵππων Il. 5.504.

πλήσσω , aor. πλῆξα, aor. 2 redup. (ἐ)πέπληγον, inf. πεπληγέμεν, perf. πέπληγα, part. -γώς, -γυῖα, mid. aor. part. πληξάμενος, aor. 2 πεπλήγετο, -οντο, pass. aor. πλήγη, πληγείς: strike, smite; mid., subjectively, Il. 16.125; χορὸν ποσίν, in dancing, Od. 8.264; of the bolt struck (shot) by the key, Od. 21.50; freq. of wounding, Il. 11.240, Il. 16.332; metaph., ἐκ γάρ με πλήσσουσι, ‘distract,’ Od. 18.231, Il. 13.394.

πλήσσω πέπηγα is used as pass. in late writers the Root is !πλαγ, or !πληγ

• • Ito strike, smite, Hom.; of a direct blow, as opp. to βάλλω, Hom., etc.:—c. acc. dupl. pers. et partis, τὸν πλῆξε αὐχένα struck him on the neck, Il.; πὺξ πεπληγέμεν, of boxers, Il.:—c. acc. cogn., πλῆξʼ αὐτοσχεδίην (sc. πληγήν) Il.; πεπληγὼς πληγῆισιν having driven him with blows, Il.; πέπληγον χορὸν ποσίν, like Lat. terram pede pulsare, Od.; ἵππους ἐς πόλεμον πεπληγέμεν to whip on the horses to the fray, Il.; of Zeus, to strike with lightning, Hes.:—Mid., μηρὼ πληξάμενος having smitten his thighs, Il.; πλήξασθαι τὴν κεφαλήν, in sign of grief, Hdt.:—Pass. to be struck, stricken, smitten, Hom., Trag.
  • • 2with acc. of the thing set in motion, κονίσαλον ἐς οὐρανὸν ἐπέπληγον πόδες ἵππων struck the dust up to heaven, Il.
    • 3Pass. to receive a heavy blow, to be beaten, Hdt., Thuc.:— to be stricken by misfortune, Hdt.; στρατὸν τοσοῦτον πέπληγμαι, i. e. I have lost it by this blow, Aesch.
  • IImetaph. of violent emotions, to strike one from oneʼs senses, amaze, confound, Hom.:—Pass., συμφορῆι πέπληγμαι Hdt., etc.; δώροισι πληγείς moved by bribes, Hdt.