ποδιαῖος
ποδιαῖος, a foot long, broad
ποδ-ιαῖος (spelt -ιεῖος Anon. in Tht. 27.6), α, ον, (πούς)
- a foot long, broad, or high, Hp. Art. 73, IG 1(2).372.119, X. Oec. 19.4, etc.; φαίνεται μὲν ὁ ἥλιος π. Arist. de An. 428b3.
- 2 Math., ἡ π. [γραμμή] side of one foot long, taken as the unit of length, Pl. Tht. 147d, cf. Arist. Sens. 446a6, Metaph. 1052b33.
- II ποδιαῖον ποιησάμενοι ἐφιᾶσι loosen the sail by the πούς, Id. Mech. 851b8.
ποδιαῖος, α, ον :
1 long, large, etc. d’un pied, Hpc. Art. 834 ; Xén. Œc. 19, 4 ; Arstt. An. 3, 3, 15 ; ἡ ποδιαῖα (s. e. δύναμις) côté d’un pied de long, pris comme unité de longueur, Plat. Theæt. 147d ||
2 qui concerne les boulines : ποδιαῖον ποιεῖσθαι, Arstt. Mech. 7, 1, manœuvrer la voile à l’aide des boulines.
Étym. πούς.
ποδιαῖος, füßig, d.i. einen Fuß groß, lang, breit, hoch, Plat. Theaet. 147d u. Sp., wie Luc. Cont. 24. – Aber ἱστίον ποδιαῖον ποιεῖσθαι ist = ποδόω, Arist. mechan. probl. 7.
ποδιαῖος
πούς
- a foot long, broad, or high, Xen.