πολυφθόρος
πολυφθόρος, destroying many, deathful, rife with death
πολυ-φθόρος, ον,
- destroying many, fraught with death or ruin, ἁμέραι, ὄμβρος, Pi. N. 8.31, I. 5(4).49; of persons, π. ἐν δαΐ A. Th. 925 (lyr.).
- 2 v. πολυφθονερός.
- II proparox. πολύφθορος, ον, Pass., utterly destroyed or ruined, Οἰχαλία, δῶμα, S. Tr. 477, El. 10.
- 2 (φθείρω II.4) involving or enduring many wanderings, π. τύχαι, πλάνη, A. Pr. 633, 820; of merchants, S. Fr. 555.5.
πολυ·φθόρος, ος, ον, qui détruit beaucoup d’êtres ou de choses, très funeste, pernicieux, en parl. de choses (temps, sort, etc.) Pd. N. 8, 53 ; I. 5, 62 ; Eschl. Pr. 633, 820 ; en parl. de pers. Eschl. Sept. 926.
Étym. π. φθείρω.
πολυφθόρος, viel od. viele verderbend, sehr schädlich ; ὄμβρος, Pind. I. 4.49 ; ἁμέραι, N. 8.31 ; vom Kriege, τύχη, Aesch. Prom. 636 ; πλάνη, 822 ; δαΐς, Spt. 908.
πολυφθόρος, -ον
- 1destroying many ἐν πολυφθόροις ἁμέραις (Boeckh: πολ. ἐν codd.) N. 8.31 ἐν πολυφθόρῳ Διὸς ὄμβρῳ ἀναρίθμων ἀνδρῶν χαλαζάεντι φόνῳ I. 5.49
πολυφθόρος
πολυ-φθόρος, ον,
φθείρω
- destroying many, deathful, rife with death or ruin, Pind., Aesch.