πολυχρονίζω
πολυχρονίζω, prolong
πολυ-χρονίζω, fut. -ῐῶ,
- prolong, ἡμέρας LXX De. 4.26: abs., live long, Ptol. Tetr. 132.
πολυχρονίζω (f. att. ιῶ) durer longtemps, Spt. Deut. 4, 26.
Étym. π. πολυχρόνιος.
πολυχρονίζω, lange dauern, LXX.