πολύχορδος
πολύχορδος, many-stringed
πολύ-χορδος, ον,
- many-stringed, βάρβιτον Theoc. 16.45; many-toned, of the flute, Simon. 46, cf. Pl. R. 399d (Sup.); π. ᾠδαί E. Med. 196 (anap.); πολυχορδοτάτα γῆρυς the sound of many strings, Id. Rh. 548 (lyr.): metaph., δημοκρατία Plu. Monarch. 2.827b.
πολύ·χορδος, ος, ον [ῠ]
1 qui a beaucoup de cordes, Thcr. Idyl. 16, 45 ; p. suite, qui a un grand nombre de sons (flûte, etc.) Sim. fr. 56 ; Eur. Med. 196, etc. ||
2 aux modulations variées, Eur. Rhes. 548 ||
Cp. -ότερος, Ath. 636e ; sup. -ότατος, Plat. Rsp. 399c.
Étym. π. χορδή.
πολύχορδος, vielsaitig, vielstimmig ; ᾠδαί, γῆρυς, Eur. Med. 196, Rhes. 548 ; καὶ πολυαρμόνια ὄργανα, Plat. Rep. III.399d, vgl. Poll. 4.67 ; von der Flöte, wie Simonid. bei Aristid. Or. 49 p. 513.
πολύχορδος
πολύ-χορδος, ον,
χορδή
- many-stringed, Theocr.: many-toned, of the flute, Plat.; also, π. ᾠδαί Eur.; π. γῆρυς the sound of many strings, Eur.