πολύστομος
πολύστομος, many-mouthed
πολύ-στομος, ον,
- many-mouthed, φλέψ Hp. Oss. 13; of a fistula, Heliod. ap. Orib. 44.23.67; Νεῖλος v.l. for sq. in Nic. Th. 175.
- II uttered by many mouths, φήμη Nonn. D. 26.275.
πολύ·στομος, ος, ον :
1 à plusieurs bouches, c. à d. à plusieurs branches (veine), Hpc. 277, 56 ; ou embouchures, en parl. du Nil, Nic. Th. 175 ; à plusieurs ouvertures, Antyll. (Orib. 3, 631 B.-Dar.) ||
2 qui parle beaucoup, Nonn. D. 26, 275.
Étym. π. στόμα.
πολύστομος, vielmündig, sp.D., wie Nonn.