ποτάμιος

ποτᾰμ-ιος, α, ον, also ος, ον E. El. 309, but cf. 56:—

• of or from a river, ὄχθαι A. Th. 392; ποτά S. Fr. 659.5; δρόσος, ὕδατα, χεύματα, ῥεῖθρα, E. Hipp. 127 (lyr.), Alc. 159, Hel. 1304 (lyr.), El. 152 (lyr.), 794; κύκνος Id. Rh. 618; οἱ ἵπποι οἱ π. Hdt. 2.71, cf. Arist. HA 502a9; ὁ π. χοῖρος Id. Fr. 300; τὰ π. (sc. ζῷα), opp. τὰ θαλάττια, etc., Id. HA 487a27; of plants, Thphr. HP 4.10.1; ναῦς Jul. Or. 1.22a; ναῦται PGiss. 40 ii 18 (iii A. D.).
• • • 2 of cities, on a river, Pi. P. 6.6; ποταμία (sc. χώρα) Str. 11.3.2, al.
    • 3 epith. of Artemis, from the connexion of her worship with that of rivers, Pi. P. 2.7; π. θεοί Artem. 2.34.
    • 4 Ποτάμιος (sc. μήν), ὁ, month at Chalcedon, GDI 3053.

ποτάμιος, wie ποτάμειος, von od. aus dem Flusse, am Flusse gelegen ; Akragas, Pind. P. 6.6 ; auch Artemis, die einen Tempel am Flusse hatte, 2.7 ; ὄχθαι, Aesch. Spt. 374 ; oft bei Eur., δρόσος Hipp. 127, κώπη, Alc. 461, ὕδατα, νᾶμα u. ä.; auch in Prosa, ἵππος, Flußpferd, Her. 2.71.

ποτᾰμιος

• 1of, on a river Ὀρτυγίαν ποταμίας ἕδος Ἀρτέμιδος (Ἀλφειώας Ἀρτέμιδος ἐκεῖ φασιν εἶναι ἱερόν, ἣν νῦν ποταμίαν εἶπεν. Σ.) P. 2.7 ποταμίᾳ τʼ Ἀκράγαντι i. e. on the river Akragas P. 6.6

ποτάμιος, α, ον ποτᾰμός

• of or from a river, Aesch., Eur.; οἱ ἵπποι οἱ π., v. ἱπποπόταμος.