πριαπίζω Save Bailly 2024 Pape πριαπίζω [ᾱ] ion. πριηπίζω, être dissolu, A. Pl. 237 (Πρίαπος 1). πριαπίζω, [ᾱ], ion. πριηπίζω, sich wie Priapos (s. nomen pr.) gebehrden, geil sein, Tymn. 3 (Plan. 237).