πρίαμαι
πρίαμαι [ᾰ] (seul. ao. 2 ἐπριάμην, us. comme ao. att. au lieu de l’ao. non att. d’ὠνέομαι, impér. πρίασο, d’où πρίω ; sbj. πρίωμαι, opt. πριαίμην ; inf. πρίασθαι, non πριάσθαι, part. πριάμενος)
1 acheter : τι, Od. 1, 430 ; 15, 483 ; Att. qqe ch. ; avec le dat. ou plus souv. avec le gén. du n. de prix : τινα κτεάτεσσιν ἑοῖσιν, Od. 14, 115, 452, acheter qqn de ses propres richesses ; ἀργυρίου ἵππον, Plat. Rsp. 333b, acheter un cheval pour de l’argent ; τινα οὐδενὸς λόγου, Soph. Aj. 477, ne pas donner une parole, c. à d. ne faire aucun cas de qqn ; τι πολλοῦ, Xén. Cyr. 3, 2, 19, acheter qqe ch. cher, c. à d. donner beaucoup pour, etc. ; πρ. ὥστε, Xén. Cyr. 8, 4, 23, donner beaucoup pour que ; πρ. τῆς ψυχῆς ὥστε μή et l’inf. Xén. Cyr. 3, 1, 36, donner sa vie pour que... ne pas ; τι θανάτοιο, Pd. P. 6, 38, acheter qqe ch. au prix de sa vie ; qqf. avec πρό et le gén. du n. de prix : τι πρὸ πάντων χρημάτων, Xén. Mem. 2, 5, 3, acheter qqe ch. au prix de tous les trésors, c. à d. préférer à tous les trésors ; avec le dat. de la pers. à qui l’on achète ou avec παρά et le gén. de cette pers. : τί τινι, Ar. Ran. 1229, etc. ; τι παρά τινος, Od. 14, 452 ; Dém. 1369, 20 ; Luc. Sacr. 2, acheter qqe ch. à qqn ; fig. δικαστάς, Dém. 78, 19, acheter des juges, les corrompre ||
2 prendre à bail ou à gages, louer : τοξότας, And. 24, 9, prendre des archers à sa solde ; τέκτονα πέντε μνῶν, Plat. Riv. 137b, faire prix de cinq mines avec un architecte ; τινα, Posidipp. (Ath. 659d) louer qqn comme serviteur ; avec un rég. de chose : τι, Xén. Vect. 4, 20 ; And. 12, 28 ; Dém. 1253, 4, etc. affermer qqe ch. (des impôts, une récolte, etc.) ||
➳ Ao. ind. 2 sg. ἐπρίω, Ar. Vesp. 1440 ; Thém. 21, 252 ; 3 sg. épq. πρίατο, Od. 1, 430 ; impér. 2 sg. πρίασο, Ar. Ach. 870 ; ou πρίω, Ar. Ach. 34 ; dor. πρία, Epich. fr. 93 Ahrens ; sbj. 2 sg. πρίῃ, Ar. Nub. 614, etc.
Étym. R. indo-europ. *kwreih₂-, acheter ; cf. sscr. krīṇā́ti.
πρίαμαι, kaufen, nur im aor. ἐπριάμην, πριαίμην, πρίασθαι usw. vorkommend ; Hom. hat nur die dritte Person sing. ind., τήν ποτε Λαέρτης πρίατο Od. 1.430. u. öfter, πὰρ δʼ ἄρα μιν Ταφίων πρίατο κτεάτεσσιν ἑοῖσιν, 14.452 ; so auch Pind., πρίατο θανάτοιο κομιδάν, P. 6.39, mit dem Tode erkaufen ; οὐκ ἂν πριαίμην οὐδενὸς λόγου βροτόν, ὅστις κεναῖσιν ἐλπίσιν θερμαίνεται, Soph. Aj. 472 ; Eur.; Ar., πρίω u. πρίασο, Ach. 34, 835 ; πόσου πρίωμαί σοι τοῦτο ; 777. In Prosa : ὠνήν, Andoc. 1.92 ; dingen, mieten, pachten, τέλος, 1.93, Σκύθας, 3.5 ; παρά τινος, μὴ δοῦναι δίκην, 3.38 ; ὅπλα, Lys. 19.21, dem μισθοῦσθαι entsprechend ; Ggstz ἀποδόσθαι, Plat. Rep. I.333b u. öfter ; πρίασθαι τὴν καπίθην τεττάρων σίγλων, Xen. An. 1.5.6 ; οὐκ ἂν πρίαιό γε παμπόλλου, Cyr. 8.4.23, möchtest du nicht viel darum geben ? λέγεται ἐπιστάτην εἰς τἀργυρεῖα πρίασθαι ταλάντου, Mem. 2.5.2 ; oft bei den Rednern u. Folgdn. Auch die Richter, d.i. bestechen, Dem. 7.7.
(Scheint verwandt mit περάω, περνάω, πιπράσκω.)
(Scheint verwandt mit περάω, περνάω, πιπράσκω.)
†πρίαμαι
3 sing. aor. πρίατο.
To buy, acquire by purchase Od. 1.430, Od. 14.115, 452, Od. 15.483.
πρῐαμαι
- 1buy met., c. acc. & gen., at the cost of ὁ θεῖος ἀνὴρ πρίατο μὲν θανάτοιο κομιδὰν πατρός P. 6.39