About
Menu

Πρίαμος

Πρίαμος, Priam

Πρίᾰμος [ῐ], ὁ,
  • priam, Il. 1.19, etc.; Aeol. Πέρρᾰμος (wh. = βασιλεύς, acc. to Hsch.) Alc. Supp. 8.2; also Πέρᾰμος, Sapph. 44.16 L.-P.:—Patron. Πριᾰμίδης [Πρῑ- metri gr.], ὁ, Ep. gen. -ίδαο, -ίδεω, Il. 3.356, 20.77: Adj. Πριαμικός, ή, όν, of or like Priam, τύχαι Arist. EN 1101a8; poet. fem. Πριαμίς, ίδος, E. Hel. 1158 (lyr.), Or. 1482 (lyr.): Dim. Πριαμιλλύδριον and Πριαμύλλιον, τό, Sch.D.T. pp. 375,376 H.

Saved

Recent