πριαπίσκος

πριαπίσκος, ου (ὁ) [ᾱ]

1 autre n. de la plante ἐρυθρόνιον, Diosc. 3, 144 ||

2 sorte de pessaire, Antyll. (Orib. 3, 633 B.-Dar.) ; P. Eg. 296 Briau (Πρίαπος 1).

Saved