πρόπους
πρόπους, the projecting foot of a mountain, its lowest part
πρόπους, ποδος, ὁ,
- one that has large feet, Phot., Suid.
- II a star in the feet of the Twins (η Geminorum), Gem. 3.4, Ptol. Alm. 7.5.
- III spur of a mountain, Plb. 3.17.2, 8.13.4, Str. 9.5.8 (pl.), AP 7.501 (Pers.), etc.; also τοίχων πρόποδες (πρόσπ- cod.) buttresses, Tim. Lex. s.v. γεῖσα.
- IV sheet of a sail, Sch. A.R. 1.566.
- V πρόποδα μέλεα moving forward in procession, S. Fr. 240 (lyr.).
πρό·πους, ποδος (ὁ, ἡ)
I aux pieds allongés : οἱ πρόποδες, Pol. 3, 17, 2, etc. ; Str. 433 ; Anth. 7, 501, etc. pieds d’une montagne, collines ou hauteurs qui s’avancent au bas d’une montagne ||
II qui est devant le pied, d’où :
1 οἱ πρόποδες, cordages fixés au mât appelé πούς (v. ce mot) et qui servent à manœuvrer les voiles, Sch.-A. Rh. 1, 567 ||
2 Propous, étoile devant le pied gauche des Gémeaux, auj. η Gemini, Ps.-Eratosth. Cat. 10, etc.
Étym. π. πούς.
πρόπους, ποδος, ὁ, ein Mensch mit großen Füßen, Suid. – Ein Stern vor den Füßen des Zwillingsgestirns. – Vorberg, der Fuß od. Auslauf eines Gebirges, Pol. 3.17.2 ; Strab.; πέτρου, Pers. 8 (VII.501); – οἱ πρόποδες, die Vorderfüße.
πρόπους
πρό-πους,
- the projecting foot of a mountain, its lowest part, Polyb., etc.