προπράσσω

προπράσσω, Att. προπράττω,

• do before, τὰ συμφέροντα τῷ δήμῳ D.C. 52.13:—Pass., τὰ προπεπραγμένα Arist. Po. 1455b30, Luc. Jud.Voc. 2; τὰ προπραχθέντα LXX 1 Es. 1.33.
• • II exact, χάριτας ὀργᾶς λυγρᾶς A. Ch. 834 (lyr.).

προπράσσω, att. -ττω, vorher od. eher tun, als ein Anderer ; Aesch. Ch. 821 ; τοῖς προπεπραγμένοις ἀεί τι μεῖζον προστιθέν, Luc. iud. voc. 2.

προπράσσω Attic -ττω fut. ξω

• • Ito do before, Arist., Luc.
  • IIto exact, Aesch.