προσφυής

προσ-φῠής, ές,

• firmly attached by growth, Thphr. CP 1.6.3; λοβοὶ ὤτων προσφυεῖς PPetr. 3 p.25; ὄνυχες π. τῇ σαρκί Adam. 2.4; opp. προσαρτής, χοιράς Antyll. ap. Orib. 45.2.2.
• • • 2 fixed or attached to, θρῆνυν . . προσφυέʼ ἐξ αὐτῆς [τῆς κλισίης] Od. 19.58; τοῖς ὀστέοις Diog.Oen. 39: metaph., inseparable from, Epicur. Fr. 200: Comp., more akin to, Pl. Phlb. 64c, 67a. Adv. -ῶς, of kissing, Luc. DMeretr. 3.2.
    • 3 π. τινί attached or devoted to, ἐδωδαῖς καὶ . . ἡδοναῖς Pl. R. 519b.
  • II naturally belonging to, suitable or fitted for a thing, τῶν δικαίων π. καὶ συγγενεῖς Id. Ep. 344a; τοῖς πράγμασι π. λέξις D.H. Th. 5; π. τῷ θεῷ ἄγαλμα Hierocl. in CA 1 p.421 M.: c. inf., οἰκτίσασθαι -έστατος most adapted to move pity, Longin. 34.2. Adv. -ῶς, Ion. -έως, προσφυέως λέγειν speak suitably, ably, Hdt. 1.27, cf. Ph. 2.421, al.

προσφυής, ές, daran gewachsen, fest daran hangend, anschließend, befestigt ; θρῆνυν προσφυέʼ ἐκ κλισίης, Od. 19.58, die am Sessel befestigte Fußbank ; von Natur dazu gehörig, damit verbunden, angemessen, οἰκειότερον καὶ προσφυέστερον τῇ τοῦ νικῶντος ἰδέᾳ, Plat. Phil. 67a ; ἐδωδαῖς καὶ τοιούτων ἡδοναῖς προσφυεῖς γιγνόμεναι, Rep. VII.519b ; καὶ συγγενεῖς, Ep. VII.344a u. Sp., wie Luc. D.meretr. 5.
• Adv. προσφυῶς, ion. προσφυέως , z.B. λέγειν, auf eine geschickte Weise sprechen, Her. 1.27.

προσφυής

[προσφύω.]

Attached to, forming part of, something : θρῆνυν προσφυέʼ ἐκ κλισίης Od. 19.58.

προσφυής , ές: grown upon, i. e. fastened to, Od. 19.58†. (See cut No. 105.)

προσφυής, ές προσφύω

• • • 1growing upon or from, attached to, ἔκ τινος Od.
    • 2πρ. τινι attached or devoted to, Plat.:—adv. -ῶς, Ionic -έως, προσφυέως λέγειν to speak suitably, Hdt.