προωστικός
προωστικός, propellent, expulsive
προ-ωστικός, ή, όν,
- propellent, expulsive, δύναμις Gal. Nat.Fac. 3.3, cf. UP 4.7. Adv. -κῶς S.E. M. 10.83.
προωστικός, ή, όν, qui a la vertu d’expulser, purgatif, Gal. 2, 148.
Étym. προωθέω.
προωστικός, ή, όν, vorwärtsstoßend, Sp.; Adv., S.Emp. pyrrh. 3.69.