πρόωρος
πρόωρος, before the time, untimely
πρόωρος, ον, (ὥρα)
- before the time, untimely, πένθος Ph. 2.314; πολιοί Aret. SD 2.13; γῆρας Luc. Am. 21, cf. AP 7.643 (Crin.), Ath.Med. ap. Orib. inc. 21.8, Plu. Cons.Apoll. 2.101f; of a person, = foreg., AP 13.27 (Phal.), IGRom. 4.616 (Temenothyrae): Comp., Sor. 1.33.
πρό·ωρος, ος, ον, prématuré, précoce, Plut. M. 101f ; Anth. 7, 643, etc. ; neutre adv. πρόωρον, Luc. Am. 21, prématurément.
Étym. π. ὥρα.
πρόωρος, vor der Zeit ; λέγουσα τὸν πρόωρον ὡς ἀπέφθιτο, Phalaec. 5 (XIII.27); μοῖρα, Crinag. 42 (VII.643); ἄνθος, Luc. amor. 21.
πρόωρος
πρό-ωρος, ον,
ὥρα
- before the time, untimely, Anth.