πωλευτής
πωλευτής, horsebreaker
πωλ-ευτής, οῦ, ὁ,
- horsebreaker, Max.Tyr. 7.8: generally, trainer of animals, keeper, ἐλέφαντος Ael. NA 7.41, cf. 8.17, 13.8.
πωλευτής, οῦ (ὁ) qui dresse des jeunes chevaux, ou en gén. de jeunes animaux, El. N.A. 7, 41, etc.
Étym. πωλεύω.
πωλευτής, ὁ, der Bändiger, Zureiter des jungen Pferdes, Ael. H.A. 7.41 ; der ein junges Tier Abrichtende, ἐλέφαντος, ib. 8.17, öfter.