σημαντήριον
σημαντήριον, a mark
σημαν-τήριον, τό,
- mark or seal upon anything to be kept, A. Ag. 609; dub. sens. in S. Fr. 432.9.
- II place for coining money, mint, Harp. s.v. ἀργυροκοπεῖον.
σημαντήριον, ου (τὸ) sceau, cachet, Eschl. Ag. 609.
Étym. σημαίνω.
σημαντήριον, τό, Zeichen, Siegel, mit dem man aufzubewahrende Sachen versieht, Aesch. Ag. 595 ; bes. Stempel, Münzstempel ; dah. auch der Ort zum Prägen der Münze ; Harp. v. ἀργυροκοπεῖον sagt ὃ νῦν σημαντήριόν τινες καλοῦσιν.
σημαντήριον, ου, τό,
- a mark or seal upon anything to be kept, Aesch.