σημαντικός
σημαντικός, significant
σημαν-τικός, ή, όν,
- significant, opp. ἄσημος, ὄνομά ἐστι φωνὴ σ. κατὰ συνθήκην ἄνευ χρόνου Arist. Int. 16a19; ῥῆμα . . φωνὴ συνθετὴ σ. μετὰ χρόνου Id. Po. 1457a14; λόγος . . ἐστι φωνὴ σ. κατὰ συνθήκην Id. Int. 16b26, cf. Stoic. 2.48: c. gen., σ. ὑγιείας Arist. Top. 106b36; σ. πάσης κακίας D.S. 3.4; σ. ὄρη mountains giving signs of the weather, Thphr. Sign. 51; σ. παρωτίδων indicative of mumps, Gal. 17(1).405; -κά significant symptoms, Hp. Praec. 11. Adv. -κῶς Arist. Top. 106b37: c. gen., M.Ant. 10.7: Sup. -ώτατα Longin. 31.1.
σημαντικός, ή, όν :
1 qui signifie, qui indique, qui fait connaître, gén. Arstt. Interpr. 2, 2 ; abs. Arstt. Poet. 20, 9 ||
2 qui est un indice de, gén. Arstt. Top. 1, 15, 10 ; Th. Sign. 4, 2 ; DS. 3, 4.
Étym. σημαίνω.
σημαντικός, zum Zeichen, zum Bezeichnen gehörig, geschickt ; dah. bezeichnend, deutlich ; φωνή, Plut. an. procr. 27 ; ἐμφάσεις, Symp. 8.10.2 ; ὑγιείας, Arist. top. 1.15.