σημαιοφόρος
σημαιοφόρος, v. σημειοφόρος.
σημαιο·φόρος, ου (ὁ) porte-enseigne, Pol. 6, 24, 6 ; Plut. Galb. 22, etc. (cf. lat. signifer).
Étym. σῆμα, φέρω.
σημαιοφόρος, die Fahne tragend, Fahnenträger, signifer ; Pol. 6.24.6 ; Plut. Galb. 22.
σημαιοφόρος
σημαιο-φόρος, ον,
σημαία, φέρω
- Lat. signifer, a standard-bearer, Polyb.