σιγηλός
σιγηλός, disposed to silence, silent, mute
σῑγ-ηλός, ή, όν, Dor. σῑγᾱλός, όν, Pi. P. 9.92:—
- silent, Hp. Acut. 65, S. Ph. 741, Nicopho 27; disposed to silence, S. Tr. 416; of animals, Arist. HA 488a34; τὰ ἐκ ποδῶν σιγηλὰ σῴζοντες E. Ba. 1049. Adv. -λῶς Poll. 5.147.
σιγηλός, ή, όν [ῑ]
1 silencieux, taciturne, Hpc. Acut. 395 ; Soph. Ph. 741, etc. ; Eur. Bacch. 1049 ; en parl. d’animaux, Arstt. H.A. 1, 1, 29 ||
2 dont on ne parle pas, obscur, Zénod. (Stob. Fl. 2, 12) ||
➳ Dor. σιγαλός, ά, όν [ῑᾱ] Pd. P. 9, 163.
Étym. σιγή.
σιγηλός, [ῑ], dor. σῑγᾱλός, bei Pind. P. 9.92 zweier Endungen, σιγαλὸς ἀμηχανία, schweigsam, still, ruhig ; Soph. Trach. 416, Phil. 731 ; Eur. Suppl. 583, Bacch. 1047.
σιγηλός
σῑγηλός, ή, όν
- disposed to silence, silent, mute, Soph.; τὰ σιγηλά silence, Eur.